Jak ja byłam mała, to myślałam, że papież MUSI być Polakiem i nie rozumiałam dlaczego wszyscy robią z tego wielkie halo...

...określenie złapać kapcia traktuje się dosłownie. I kiedyś gdy jechałem z tatą i wujkiem, złapaliśmy kapcia. Koniecznie chciałem zobaczyć jak wygląda ten kapeć - jak on wpadł do samochodu, że aż trzeba się zatrzymać by go wyjąć, oraz dziwiłem się czemu ludzie na ulicach zostawiają swoje laczki, by potem samochody je łapały, co denerwowało kierowców.

Jak byłam mała, to myślałam, że macocha to nazwa wyrodnej matki znęcającej się nad dziećmi.

Nie mogłam zrozumieć jak działa winda... Wydawało mi się, że skoro na każdym piętrze drzwi do windy są inne, to znaczy, że na każdym piętrze jest inna winda i to mi się nie zgadzało z tym, że winda jedzie... Bo niby gdzie, jak na każdym piętrze jakaś stoi... Myślałam więc, że może to ludzie w trakcie jazdy przenoszą się z windy do windy, a że nie czułam tego przenoszenia się jadąc, to myślałam, że może to się tak niepostrzeżenie dzieje, tak w mgnieniu oka... Mama mi to tłumaczyła, ale nie miałam przekoania do jej wyjaśnień. Zrozumiałam fenomen windy dopiero, gdy moja mama drugi raz wyszła za mąż za inżyniera, który... instalował windy.

Gdy byłam mała starszy brat powiedział mi, że jeśli połknę pastę do zębów, to umrę. Od tego czasu bardzo uważnie myłam zęby, żeby jakaś drobinka pasty nie wpadła mi do gardła, lub poprostu myłam zęby szczoteczką i wodą.

...gry komputerowe to jest "pokaz slajdów", a informatycy to tacy ludzie, którzy siedzą i rysują wszelkie możliwe scenariusze. Dzisiaj sam jestem informatykiem.

Jak byłem mały, to myślałem, że po angielsku "instant" znaczy "w proszku" bo na pudełku z mlekiem w proszku było napisane "instant milk".

Dziewczynce trzeba nasiusiać "tam", żeby powstalo dziecko. Bardzo powszechna teoria na moim podwórku.

Kiedyś, kiedy byłem mały, przypadkowo zabiłem biedronkę, która wleciała do pokoju. Powiedziałem o tym mojej babci, która natychmiast mnie skarciła: "Jak mogłeś zabić takiego bezbronnego owadzika? Wiesz, że za to idzie się do piekła?". Przez cały dzień nie wchodziłem do tamtego pokoju, bo bałem się, że nagle wokół mnie pojawią się płomienie i spalę się na popiół.

Jak bylem mały, to myślałem, że zamiast aktorów, w telewizorze są małe ludki.

Kiedy mówiłem do Cioci, "Cześć" ona często odpowiadała "Cześć i chwała". Zawsze myślałem, że "Ichwała" to jakieś zdrobnienie, którym mnie nazywała.

Myślałam, że nie da się zrobić zdjęcia, na którym nie ma żadnego człowieka. Widząc w gazecie zdjęcie pejzażu czy martwej natury myślałam, że gazetowy fotograf miał po prostu jakiś super profesjonalny aparat.

Myślałam, że zwierzę domowe to takie, które nie robi krzywdy człowiekowi. Na przykład żyrafa, zjada sobie listki, nie mięso, więc przecież jest całkiem domowa.

Jak byłam mała, myślałam, że gdy przyssie się do mnie pijawka, nie odessie się, póki nie wypije całej krwi, a ja umrę. Usłyszałam gdzieś, że pijawki są przy brzegu rzeki, więc zawsze wchodząc do wody stawiałam wielki krok, żeby stanąć jak najdalej rzeki. Strasznie się tego bałam.

Ledwo odrósłszy od ziemi zostałam przez tatę pierwszy raz zabrana do kościoła. Tata trzymał mnie na rękach i kiedy przyszło do zbierania na tacę, zmierzywszy księdza podejrzliwym spojrzeniem, zaczerpnęłam całą garścią banknoty i monety z koszyczka. Żałujcie, że nie widzieliście tej paniki w oczach księdza...

Jak byłam mała, to myślałam, że jak najem się pestek z jabłka to z brzucha wyrośnie mi jabłonka. Czasami nadal tak myslę(sic!)

Mając 6 lat, zakładałam po jednej podpasce pod każdą pachę i tak je nosiłam. Gdy mnie mama pytała co robię, to ja jej na to, że na opakowaniu pisze, że to POD PASZKI...

Po wysłuchaniu bajki o Czerwonym Kapturku umierałam w nocy ze strachu przed wilkiem. Myślałam, że jest wielką bestią, skoro zeżarł babcię i Kapturka. W końcu rodzice zaprowadzili mnie do zoo, żeby pokazać, jak wilk wygląda. Był stary, wyleniały i przypominał kundla. Przestałam się bać.

W kościele, gdy ksiądz mówił "Idźcie w pokoju Chrystusa" to odpowiada się "Bogu niech będą dzięki", a ja nie odpowiadałem, bo myślałem że to niegrzecznie, bo myślałem, że wymawiane to jest mniej więcej w takim kontekście "Uff, Bogu niech będą dzięki, że wreszcie skończył gadać".

Jak byłam mała, to myślałam, że życie to film i że ktoś nas ogląda. Bałam się, że jak się myję, to ktoś to widzi i się śmieje. Dlatego przed takimi czynnościami przeszukiwałam całą łazienkę czy nigdzie nie ma kamer.