Jak byłam mała, to myślałam, że lampy samochodowe to oczy, znaczek firmowy to nos, a zderzak to usta pojazdu...

Jak byłem mały, to myślałem, że żeby jeździć samochodem, trzeba obracać kierownicą (ciągle kręcić w koło) i że sprzęgło służy do jeżdżenia w tył.

Moja córka, lat 3, bardzo bała się wielkich ciężarowych samochodów, zatykała sobie rękoma uszy.
Kiedyś zapytałem się - dlaczego boisz się ich?
Tata, ja nie boję się samochodów, ja tylko boję się jak one kichają!
Rzeczywiście, wielkie ciężarówki wypuszczają głośno często powietrze z układów hamulcowych.

Jak byłam mała, to myślałam, że rozlany olej to kałuża, w której odbija się tęcza.

Myślałam, że w światłach przy przejściu dla pieszych siedzi mały człowieczek, który zmienia ich kolor.

Jak byłem mały, nie rozumiałem czemu auta się nie zderzają ze sobą, przecież jadą na wprost siebie.

Jak byłam mała, bałam się koparek. Nie wiedziałam oczywiście, że kieruje nimi pan robotnik, myślałam, że są to okropne metalowe bestie kopiące w ziemi. A wszystko dlatego, że kiedyś, gdy wracałam z mamą ze sklepu, to jakiś pan jechał koparką po kieliszku i mało na kogoś nie wjechał. Trauma pozostaje do tej pory.

Jak byłam mała, to myślałam, że tata mówi kierunkowskazom, żeby się włączały. Myślałam, że włączają się, jak on im każe. Byłam bardzo zawiedziona, gdy się okazało, że nie mam racji.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak nie skasuję biletu w autobusie, to autobus nie pojedzie!

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy przechodząc przez jezdnie światło nagle zmieni się na czerwone, samochody mogą ruszyć i mnie przejechać.

Gdy byłam mała, myślałam, że pod ziemią siedzi jakiś pan i ma milion guzików, którymi przełącza światła dla samochodów (zielone/żółte/czerwone). Zastanawiałam się jak nadąża, wyobrażałam sobie ogromną jaskinię, oświetloną lampą, a na ścianach ogrom wtyczek, guzików i kabli.

Myślałam, że sygnalizacja świetlna jest sterowana z wielkiego podziemnego warszawskiego centrum dowodzenia. Było mi szkoda ludzi, którzy muszą pykać pstryczkami w nocy.

Gdy byłam mała, myślałam, że w miejscu, gdzie znajduje się przejście dla pieszych, można stąpać tylko i wyłącznie po białych pasach, a po czarnych polach nie wolno, gdyż można dostać mandat. W związku z tym zawsze przechodząc przez pasy skakałam tylko po białych polach.

1.Kiedy byłam mała i podróżowaliśmy samochodem, nie wiedziałam, jak "działa" droga, że są dwa pasy ruchu, każdy w inną stronę. Zawsze bardzo się bałam, gdy jechaliśmy, siedziałam spięta, myślałam, że mamy wielkie szczęście, że się nie zderzamy z innymi samochodami!

2.Wierzyłam również, że istnieje duszek "Sen", który do każdego przychodzi do pokoju, by go uśpić. Czekałam, by go zobaczyć całe noce, a moja wyobraźnia tak działała, że raz go nawet zobaczyłam!

3.Kiedy kładłam się spać w dzieciństwie, wszystkie szafki, szuflady i szafy musiały być dobrze pozamykane, bo bałam się, że stamtąd wyjdzie potwór i mnie wciągnie. Również odwracałam lustra, bojąc się w nie spojrzeć (do dzisiaj mi tak zostało!).

Jak byłam mała, to myślalam, że jak nie dojdę do domu przed jadącym za mną autem tudzież traktorem, to nie wiem co mi się stanie, bo kurde zawsze biegłam z całych sił, żeby być pierwsza.

Gdy byłam mała, to myślałam, że ludzie, którzy przechodzą przez pasy na jezdni nie zostają potrąceni przez jadące auta tylko dlatego, że przechodzą bardzo szybko. Rodzice zresztą mówili, gdy tylko weszłam na pasy "szybciutko, trzeba iść szybciutko!". Tak więc gdy miałam przejść sama przez ulicę by dotrzeć na plac zabaw, rozpędzałam się i biegłam jak najszybciej. Na szczęście nic mi się nie stało, za którymś razem kierowca auta zatrzymał się, zaprowadził mnie do mamy i wyjaśnił całą sytuację.

Jak byłam mała, to tata nabrał mnie, że R na skrzyni biegów w samochodzie to RAKIETA. Zapytałam go jak to działa, a on mi na to, że w chwili zagrożenia kierowca naciska RAKIETĘ, a samochód leci parę metrów w górę, potem spada i wszystko jest dobrze. Nie mogłam tego zrozumieć i do dzisiaj nie wiem do czego służy R.

...określenie złapać kapcia traktuje się dosłownie. I kiedyś gdy jechałem z tatą i wujkiem, złapaliśmy kapcia. Koniecznie chciałem zobaczyć jak wygląda ten kapeć - jak on wpadł do samochodu, że aż trzeba się zatrzymać by go wyjąć, oraz dziwiłem się czemu ludzie na ulicach zostawiają swoje laczki, by potem samochody je łapały, co denerwowało kierowców.

Jak byłam mała, myślałam, że przejście dla pieszych to przejście dla pierwszych.

Kiedy byłam mała, to myślałam że jak się przechodzi po pasach, to trzeba chodzić tylko na białych liniach, bo jak nadepnę na czarną, to samochody mnie rozjadą. Zawsze się dziwiłam jak rodzice mogą tak spokojnie przejść przez jezdnię...