Kiedy byłam mała, myślałam, że muszę kłaść się spać około godziny 19 (po wieczorynce) dlatego, bo o północy muszę już spać aby przeteleportować się do nowego dnia... i że jak nie zasnę, to zostanę sama w jednym dniu, a moja rodzina już będzie w następnym. Tak bardzo się stresowałam kładąc się spać, że już na zawsze zostanę sama, a moi rodzice już będą żyli dalej... Miałam wtedy 7 lat i nikomu wtedy o tym nie mówiłam, dopóki o tym nie zapomniałam, myśląc, że każdy jest tego świadom.

Kiedy nie mogłam zasnąć, mama poradziła mi, żebym liczyła w wyobraźni owieczki przeskakujące przez płot. Nigdy nie działało, bo zawsze któraś musiała się potknąć i bardzo mnie to irytowało.

Kiedy byłem mały, ktoś mi powiedział, że zła czarownica łapie małe dziewczynki, wycina im pochwy i robi z nich kopytka. Normalnie przez parę lat nie tknąłem kopytek!

Jak byłem mały (właściwie nie do końca, bo dlugo mi się to śniło), to miałem we śnie wizję, której do tej pory nie jestem w stanie do końca zrozumieć i wytłumaczyć. Była to wizja końca świata, który następował kiedy myliłem się w liczeniu czegoś... Nagle nastawała ogromna cisza, ciemność i przychodził koniec... Bardzo się tego bałem i pamiętam, że pewnego dnia śniło mi się to na jawie i nie byłem w stanie nic wymówić, a kiedy moja mama zapytała mnie co mi się śniło, wykonałem tylko taki gest: rozchyliłem szeroko ręce, aby pokazać ogrom czegoś - sam nie wiem czego... Nie wiem sam jakie jest przesłanie tych słów, ale mam 19 lat i jakiś tydzień temu znów miałem ten sen...

Jak byłam mała, to bałam się zasypiać odwrócona głową do ściany, bo czułam, że jakiś gościu za mną stoi i jak już tak leżałam, to co chwilę się odwracałam, tak, jakbym miała dać temu facetowi pięścią w łeb!

Jak byłem mały, to myślałem, że jak śpiąc ręka będzie zwisać z łóżka, to przyjdzie świnia i mnie ugryzie.

Jak byłam mała, musiałam spać przykryta kołdrą po same uszy. Bałam się wystawić spod kołdry nogę lub rękę, bo myślałam, że jak do pokoju wejdzie moja mama, to pomyśli, że one leżą odcięte. Nie chciałam przestraszyć mamy.

...myślałem, że w głowie siedzi mały człowieczek i że przed snem mogę sobie wybrać jakiś sen albo wspomnienie, które pamiętam. On wstawał, wyciągał kasetę VHS i wkładał do magnetowidu i widziałem ten sen. Miałem też tak, że wspomnienia po pewnym czasie robią sie czarno białe.

Jak byłam mała, myślałam, że jak wystawię jakąkolwiek część ciała poza łóżko, to przyjdą potwory spod łóżka i mi tą nogę czy rękę odetną albo wogóle porwą mnie gdzieś. Do dzisiaj się tego boję i nie wystawiam kończyn poza łóżko (żałosne).

Daaawno temu wkręciłem sobie, że jeśli nie chcę mieć koszmarów w nocy, to kładąc się do łóżka muszę od razu zamknąć oczy, policzyć do 100, potem otworzyć, policzyć do 50, wtedy przychodzi duch dobrych snów. Jak kładłem się po 00:00 to musiałem leżeć z zamkniętymi oczami pod kołdrą i liczyć do 100, wtedy przychodzi duch dobrych i złych snów, biją sie i ten dobry wygrywa. Właściwie to działało, bo nigdy nie miałem koszmarów.

W dzieciństwie zawsze starałem się zasnąć jak najszybciej, albo chociaż udawać, że śpię. Wierzyłem, że w nocy chodzi olbrzym, który sprawdza przez okno kto śpi. Jak jakieś dziecko nie spało, to otwierał okno i chował je do worka.

Jak byłam mała, myślałam, że na całym świecie dzień zaczyna się dopiero wtedy, kiedy ja się obudzę. Np. gdy moja mama się obudziła, a ja nadal nie wstałam, to dalej było "wczoraj"

Jak byłam mała, to myślałam, że tylko dzieci śpią w nocy. Byłam święcie przekonana, że dorośli nie śpią w ogóle.

...myślałam, że jak zasypiam, to czas się zatrzymuje i w tym czasie wszystko znika. Potem jak się budziłam rano, to "ktoś" (w domyśle np. Bóg) ustawia wszystkich ludzi na swoich pozycjach i jak otwieram oczy, to dopiero zaczynają się ruszać.

Gdy nie mogłam zasnąć, patrzyłam przez okno i liczyłam wszystkie okna, w których paliło się światło.
Czasem sporo gasło w międzyczasie, więc zaczynałam od początku i tak w kółko, aż w końcu byłam zmęczona i wracałam do łóżka. Myślę, że to był mój sposób na "liczenie baranów".

A gdy ja byłam mała, to myślałam że jak jest ciemno, tzn. kiedy każdy idzie spać, to przylatuje czarownica i zabiera te dzieci, które mają otwarte oczy, więc zawsze jak debil miałam zamknięte oczy, choć nie spałam.

Gdy byłem mały, bałem się pana YaPy z reklamy Terravity. Był to dobrze zbudowany, łysy i uśmiechnięty od ucha do ucha mężczyzna tańczący z animowaną krową. Gdy tylko widziałem reklamę, miewałem sny, w któych on gonił mnie w ciemnościach przez deszcz. Ani razu nie złapał, budziłem się w porę...

Jak byłem mały i kładłem się do spania, leżałem zwykle bokiem. Jakoś tak się działo, że słyszałem swój puls na poduszce, tzn. albo w uchu albo skroń albo coś, w każdym razie słyszałem jakby się odbijał na poduszce, chyba że to była woda kapiąca z ucha po kąpieli, nie wiem. W każdym razie coś takiego słyszałem i przez dobrych parę lat byłem przekonany, że to mój anioł stróż, który spaceruje po mojej poduszce i mnie pilnuje podczas snu.

Jak byłam mała, to przyśnił mi się kolega z przedszkola, który ściągnął przede mną spodnie i pokazał pupę. Przeżyłam to tak mocno, że czasem myślałam, że zdarzyło się to naprawdę. Kilka lat po tym wciąż rumieniłam się na samo wspomnienie.

W wieku kilku lat dla mnie wyznacznikiem kończącego się i rozpoczynającego się nowego dnia był po prostu sen. Wydawało mi się, że dany dzień będzie trwał dopóki nie pójdę spać.