A ja kiedy słyszałem na mszy tekst "dary nowego i wiecznego przymierza" zastanawiałem się kim jest PRZYMIERZ.

Kiedy byłam mała, myślałam, że w modlitwie "Ojcze Nasz" mówi się "i nie budź nas na pokuszenie".

Jak byłem mały i słyszałem w kościele "chwała na wysoKOŚCI" to wyobrażałem sobie "kości".

Jak byłam mała, to miałam żal do Pana Boga za każdym razem kiedy w kolędzie śpiewałam, że "Jezus malusieńki leży nagusieńki, płacze z zimna, nie dała Mu Matusia sukienki.", gdyż byłam przekonana, że ze względu na to, że Maryja poszła do Boga ("bo u Boga była"), nie mogła zając się swoim dzieckiem.

...Jeżeli nie wierzę w Boga, to po śmierci rozpadnę się i zniknę, i nic więcej po mnie nie zostanie, więc modliłem się ze strachu.

Gdy byłem mały, to nie mogłem uwierzyć, że Karol Wojtyła i Jan Paweł II to ta sama osoba.
Przez 10 lat siostra się nade mną znęcała z tego powodu...

Jak byłam mała, to przy śpiewaniu kolędy zamiast `chwała na wysokości` śpiewałam `pała na wysokości`.

Jak byłam mała, to myślałam, że zakonnica i ksiądz to takie małżeństwo.

Będąc dzieckiem, uważałam, że każda kobieta niezamężna ma obowiązek iść do zakonu.

...kolędę "Lulajże Jezuniu" śpiewa Maryja, by jej dziecko się wysikało.

Jak byłem mały, to myślałem, że jestem bogiem.

Jak byłam mała, to myślałam, że w pieśni kościelnej "Słuchaj Jezu" zamiast słów "słuchaj Jezu, jak Cię błaga lud" jest: "Słuchaj Jezu, jak Cię Bagalu" i twierdziłam, że Bagalu to jakiś potwór, który chce zrobić coś Jezusowi.

Jak byłam mała, to myślałam, że każde stworzenie ma swojego boga i "swoje" niebo/królestwo, ale będziemy mogli się tam wszyscy razem spotkać. Ludzie - Trójca Święta, psy - pies bóg (wyobrażałam sobie psa owiniętego białą szatą), kaczka - kaczka bóg itd. Jakże wielkie było moje zdziwienie, kiedy tata uświadomił mnie, że to nieprawda, więc sama wydedukowałam, że już się nie spotkam z moimi zmarłymi pupilami.

Jak byłam mała, pamiętam, że zawsze myślałam,że Jezus był Polakiem.

Kiedy byłem mały, dziadek kupił mi szabelkę - zabawkę. Biegałem z nią po całym domu i rąbałem meble, sprzęty, domowników i wszystko, co mi wpadło w oczy. Pewnego razu, wolałbym zapamiętać, że niechcąco, zaatakowałem obraz Matki Boskiej Częstochowskiej własności mojej babci. Przez kilka dobrych lat byłem przekonany, że ten ślad na policzku to upamiętnienie mojego zbrodniczego czynu. Oskarżałem się nawet o satanizm.

Zawsze byłem święcie przekonany, że piekło znajduje się we wnętrzu Ziemi.
Po jakimś czasie kolega mnie uświadomił, że tak naprawdę piekła nie ma, bo on kiedyś zepsuł globus i on był pusty w środku.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak się mówiło na mszy "Pokój wam zostawiam, pokój mój wam daję", to to oznaczało, że Pan Jezus się wyprowadzał i zostawiał uczniom swoje mieszkanie.

No i jeszcze w tym temacie, to myślałam, że ksiądz i ministranci mieszkają w niebie i po mszy tam wracają po jakichś schodach przez zakrystię. Nawet ich chyba o to raz zapytałam na kolędzie.

Kiedy byłam mała, przechodząc obok siostry zakonnej lub księdza, mówiłam "Cześć Boże" zamiast "Szczęść Boże".

Myślałam, że 'Zdrowaś Mario' i to, co jest później 'Święta Maryjo, matko Boża...' to dwie oddzielne modlitwy.

Zawsze jak byłam w kościele, to myślałam, że mówi się "i wznosimy Jedo Pana" . Zastanawiało mnie, czemu "jedo", a nie "jego"...