Jak byłem mały, to myślałem, że z dymu z ogniska powstają chmury.

Jak byłam mała, myślałam, że po zjedzeniu kilku źdźbeł trawy, wyrośnie mi w brzuchu boisko.

Jak byłam mała, to myślałam, że mucha to samica komara, że rekin to samiec delfina i że gdy pająk mnie ugryzie, to zamienię się w pół człowieka, pół pająka.

Myślałam, że dinozaury wyginęły, bo powietrze było zanieczyszczone, więc gdy moja mama paliła w oknie papierosa, pokazałam jej rysunek. Były na nim cierpiące dinozaury, zdychające na skutek unoszących się w powietrzu chmur dymu...

A ja myślałem, że na dziewiczych terenach naszej planety rosną drzewa mchowe, tzn pojedyncza "gałązka" mchu, która w lesie ma 2 milimetry w ciągu tysięcy lat dorasta do rozmiarów baobabu. Prawdę mówiąc byłem ostro zdziwiony, kiedy dowiedziałem się, że to niemożliwe - byłem pewien, że istnieją lasy mchowe... jakoś tak sobie to wkręciłem że odczarowało mi się lekko przed 30-tką; fakt nie zostałem biologiem tylko filologiem.

Mój brat myślał, że wodę dostarczaną do kranów robi się w piwnicy bloku. Był ostro zmiesmaczony kiedy dowiedział się, że jest to oczyszczana woda z rzeki.

Mama opowiadała mi, że jak mnie nie było na świecie, to 'czekałam u pana Boga za piecem'.
Więc ja skrupulatnie myślałam, że pan Bóg trzyma dzieciaczki za piecem i kiedy jest czas, zrzuca je w niebiesko-białą otchłań z chmur.

Jak byłam mała, to myślałam, że zamiast mózgu w głowie są kłeby włosów i dlatego one rosną - tzn. powoli wychodzą na wierzch.

Jak byłem mały, obserwując wielkie kominy fabryk, z których wydobywały się kłęby dymu, doszedłem do wniosku, że muszą to być Fabryki Chmur.

Byłem kompletnie rozczarowany, ze na granicy państw chmury nie zmieniają kształtu, a wiatr wieje tak samo. Tego doświadczyłem gdy miałem 4 lata, w Świnoujściu.

Kiedy byłam mała, to myślałam, że deszcz pada, gdy Bóg płacze, że byłam niegrzeczna.

...w czasie, gdy moi rodzice byli dziećmi, to żyły jeszcze dinozaury. Spytałam raz mamę, czy do przedszkola jeździła na tyranozaurze...

Jak byłem mały, to myślałem, że kamienie rosną.

Jak byłem mały, myślałem, że niebo odbijające się w kałużach to inny wymiar świata i ogromnie się bałem chodzić po kałużach ze strachu, że wpadnę w jakąś straszną otchłań i się stamtąd nie wydostanę.

Jak byłam mała, byłam pewna, że gdy połykam pestkę jakiegokolwiek owocu, w następstwie gdzieś w brzuszku wyrośnie mi drzewko owocowe. Wyobraźcie sobie moje zdziwienie, gdy po latach usłyszałam, że obywatelowi Rosji NAPRAWDĘ wyrosło drzewko sosnowe w płucach.

Kiedy byłam mała, to myślałam, że deszcz pada gdy "aniołki płaczą", a grzmoty to nic innego jak "bąki Pana Boga".

Jak byłam małą dziewczynką, byłam święcie przekonana, że jak zrobię siku w lesie, to wyrośnie pokrzywa.

Jak byłam mała, myślałam, że gdy przyssie się do mnie pijawka, nie odessie się, póki nie wypije całej krwi, a ja umrę. Usłyszałam gdzieś, że pijawki są przy brzegu rzeki, więc zawsze wchodząc do wody stawiałam wielki krok, żeby stanąć jak najdalej rzeki. Strasznie się tego bałam.

...rtęć jest fioletowa.

...jemioła na drzewach to ptasie gniazda. A wszyscy na to ochoczo przytakiwali.