Jak byłem mały, to myślałem, że mapy, które nie są niebiesko/zielono/żółto/czerwone to mapy innych planet.

Jak byłam mała, myślałam, że Statua Wolności trzyma w ręce wielkiego loda włoskiego.

Kiedy byłam mała, myślałam, że mieszkańcy Krety to Kretyni.

Jak byłam mała, to myślałam, że Morze Bałtyckie jest tylko polskie, co sugerowała mi czysto polska nazwa, że inne kraje nie mogą z niego korzystać i że wszyscy nam go zazdroszczą.
A najbardziej egocentryczną teorią była ta, że jest wyjątkowe, bo jako jedyne na świecie
jest słone...

Jak byłem mały, to myślałem, że "zagranica" to nazwa bogatego państwa, bo dziadek miał osobne klasery ze znaczkami opisane właśnie "Polska", "ZSRR" i "zagranica". Była to dla mnie mityczna kraina dobrobytu.

Myślałam, że jeśli wykopię głęboki dołek w piaskownicy, to znajdę najpierw glinę, potem złoto, ale jeśli wykopię zbyt głęboko, to wyleje się lawa i umrę.
Później całkiem poważnie myślałam o wykopaniu drogi na skróty do Australii.

Jak byłam mała, to mój tato powiedział mi, że co 5 człowiek na Ziemi jest Chinńzykiem. Któregoś dnia, podczas obiadu rodzinnego, wszystko sobie obliczyłam i wyszło na to, że mój dziadek jest Chińczykiem...

Kiedy byłam mała, myślałam, że Warszawa leży w Wielkopolsce. Wydawało mi się, że stolica musi leżeć tam, gdzie nazwa jest najbardziej patetyczna i podniosła.

Jak byłam mała, byłam pewna, że niezależnie od tego, w którym miejscu na Ziemi jesteś, jeżeli zaczniesz kopać w Ziemi, to wkrótce dokopiesz się do Chin. Takie wyobrażenie wzięło się z pewnego teledysku, w którym to dziewczynka przez otwór w Ziemi rozmawiała z Chińczykiem.

Jak byłam mała, to ubzdurałam sobie, że na świecie istnieje kraj CZUNKJA. Rodzice próbowali mi uświadomić, że taki kraj nie istnieje, ale nie dałam się przekonać, bo ja nawet znałam muzykę (uczyłam się wówczas gry na fortepianie i wymyślałam piosenki czunkajskie) i język czunkajski (zrozumiały tylko dla mnie), którym potrafiłam się posługiwać.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie kraje na świecie mają z jednej strony morze, a z drugiej góry.

Jak byłam mała, pojęcie WIELKI oznaczało dla mnie WYSOKI, stąd też moje rozumowanie, że
WIELKI MUR jest wysoki na 2000 kilometrów i dlatego go widać z kosmosu.

Jak byłem mały, to myślałem, że Krzysztof Kolumb był Polakiem (chyba jakoś to skojarzyłem z hasłem "pokolenie Kolumbowie").

Mieszkam nad Wisłą. Przed zmianą podziału administracyjnego po drugiej stronie Wisły było inne województwo - bydgoskie. Byłam dumna, że mieszkam tak blisko innego województwa. Patrzyłam w tamtą stronę jak na ziemie obiecaną. A w ogóle to moja koleżanka mówiła, że tam jest Ameryka i mieszkają Indianie i Michael Jackson.

Kiedy byłam mała, myślałam, że istnieje tylko Polska, a reszta krajów jest zmyślona.

Myślałem, że mgła to chmura, która opadła na ziemię. Skompromitowałem się na geografii w podstawówce...

Myślałem, że Depeche Mode pochodzą z Niemiec. A to dlatego, że w "Teleekspresie" często mówiono o depeszach nadchodzących z Niemiec.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak się dotknie palcem na mapie np. "Wrocław", to mój palec ukaże się w całym Wrocławiu i zniszczy wszystko, tak jak jakiś olbrzym.

Jak byłem mały, to myślałem, że Warszawa jest stolicą Szczecina.

Jak byłem mały, to myślałem, że za górami, które widać z mojego okna, są Chiny.