Jak byłam mała, to myślałam, że jestem z domu dziecka, bo cały czas wmawiał mi to mój wredny starszy brat. Na dokładkę pokazał kiedyś paragon za mnie za 0.99zł. To przelało czarę goryczy. Rodzice długo musieli mi tłumaczyć, że brat kłamie i nie ma takiego czegoś jak paragony za dzieci z domu dziecka...

Jak byłem mały, to myślałem, że żyjemy w brzuchu Olbrzyma, a w naszych brzuchach też żyją ludzie... a dlaczego? Bo tak mi mówiła starsza siostra.

Kiedy byłam mała sądziłam że tylko ja potrafie sobie "mówić" w głowie tak, że inni tego nie słyszą
[czyli po prostu myśleć!] i byłam bardzo zdziwiona, gdy okazało się, że nie jestem jedyna.

Myślałam, że świat z młodości moich rodziców i innych członków rodziny był czarno-biały. (wywnioskowałam to po czarno-białych zdjęciach)

Dzieci mają dziwne pomysły, ale moich nikt nie przebije.

Otóż pisałam na papierze toaletowym list, wrzucałam to toalety i spuszczałam wodę. Sądziłam, że ludzie w kanałach go znajdą, przeczytają, no i że odpiszą. Niestety nigdy się nie doczekałam.

Zawsze po obiedzie resztki wyrzuca się do kosza. Byłam pewna, że na wysypisku ubodzy zajdą nasze śmieci (w jakimś filmie to widziałam), więc zawsze ładnie wszystko układałam i obficie polewałam sosem, czasem nawet zostawiałam kartkę z napisem "smacznego".

Swojego czasu Andrzej Nejman prowadził program "Trzynastolatki", gdzie były różne konkurencje, wspaniałe nagrody, a udział brały osoby w wieku 13 lat. Myślałam, że KAŻDY 13-to latek musi się tam pojawić, dlatego z niecierpliwością czekałam, aż będę w tym wieku, bo bardzo chciałam wziąć w tym udział. Ku mojemu nieszczęściu, gdy miałam 12 lat, program zszedł z anteny.

Jak byłam mała, myślałam, że gdybym podczas kąpieli powiedziała coś w pobliżu kranu lub słuchawki, to ludzie przechodzący w tym momencie przez ulicę usłyszą to przez studzienkę ściekową.

Jak byłem mały, myślałem, że Murzyni robią białe kupy.

Jak byłem mały, myślałem, że od urodzenia "ciągnie" się za mną niewidzialny sznur, przywiązany z jednej strony do mojego domu, a z drugiej do mnie. Za każdym razem gdy przechodziłem pod zjeżdżalnią albo drabinkami na placu zabaw to musiałem wrócić tą samą drogą, by ten sznur się nie zaplątał. Tak samo jak zjeżdżałem windą, to później nie mogłem wejść po schodach tylko musiałem tą windą wjechać z powrotem. A to wszystko po to, żeby moje życie nie było poplątane...

Jak byłam mała myślałam, że tata idąc z gazetą do kibelka się nią podciera.

Od dzieciństwa uwielbiałam swojego dziadka - zawsze przywoził mi mnóstwo słodyczy, pomagał w budowaniu schronów pod łóżkiem, czesał włosy lalkom, bujał na huśtawce i robił wszystko inne co tylko dzieciak może sobie zamarzyć.
Pewnego razu w piaskownicy koleżanka zakomunikowała mi, że jak się zestarzeję zostanę babcią.
Byłam zrozpaczona - myślałam, że na starość zostanę takim fajnym dziadkiem...

Ja jak byłam mała, wierzyłam (rodzice mnie tak straszyli, bo nie spałam w nocy), że policja mnie widzi przez mury domu specjalnymi radarami i że jak nie pójdę spać, to mnie wezmą. Pamiętam, że wtedy leżałam w łóżku i śpewałam jak bardzo lubię policję, tylko żeby do mnie nie przychodzili.

Jak bylem mały, myślałem, że tylko ja jestem prawdziwy, a inni to roboty, a kosmici prowadzą badania nade mną.
...
Dalej tak myślę.

Jak byłam mała, myślałam, że pod ziemią przy przejściu dla pieszych siedzi pan z peryskopem i jak widzi, że nazbierało się już dużo ludzi, to zapala zielone światło.

Myślałam, że kiedy kopie prąd, to wyskakuje noga i kopie.
I jak zjem, mydło, to polecą bąbelki. A tak nawiasem: straszny smak.

Po rozbiciu szklanego dzbanka postanowiłem zakopać kawałki w ziemi i podlewać wodą w ukryciu przed rodzicami. Sądziłem, że wyrośnie nowy i nikt nie zauważy co się stało...

Jak byłem mały, myślałem, że jak ktoś umrze, to robi sobie swoją planetę i nią rządzi. Bóg umarł i zrobił sobie swoją planetę, na której żyjemy. I że ja kiedyś będę miał swoją planetę, którą będę rządził.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak ktoś ma gorączkę, to trzeba wziąć termometr, potrzymać, a gorączka wchodzi w termometr, a później się ją z niego wytrzepuje.

Jak byłam mała, to myślałam, że tak jak są kalendarze z imieninami, to są też takie z urodzinami, ponieważ urodziny są przecież ważniejsze...

Jak byłam mała, myślałam, że gej to człowiek, który pływa w kajaku. Naprawdę.

Jak byłam mała, to myślałam, że opera mydlana to jest takie coś, że można pójść do teatru i na scenie ludzie śpiewają w wannach pełnych piany.